Azadfikir.az-ın xəbər verdiyi kimi iş və şəxsi həyat balansının psixoloji mexanizmləri insan beyninin özünü tənzimləmə sistemləri ilə birbaşa əlaqəlidir və bu balansın pozulması frontal payın qərarvermə, emosional regulyasiya və motivasiya proseslərində ciddi yüklənmə yaradır. Beyin eyni gün ərzində həm yüksək idrak tələbi olan iş tapşırıqlarını, həm sosial əlaqələri, həm də şəxsi ehtiyacları idarə etmək üçün enerji sərf etdiyindən, enerji paylanmasının səmərəli olması psixoloji sabitliyin əsas şərtidir. İş yükü həddən artıq olduqda kortizol səviyyəsi yüksəlir, bu isə beynin stress cavabını kəskinləşdirərək həm məhsuldarlığı azaldır, həm də şəxsi həyatda emosional mövcudluğu zəiflədir. Şəxsi zona üçün ayrılan vaxt azaldıqca beynin mükafat sistemi dopaminlə bağlı dövrləri sabitləşdirə bilmir və nəticədə insanın adaptiv davranış repertuarı daralır.
Bu mexanizmlərin davamlı işləməsi üçün beyin aydın sərhədlərə ehtiyac duyur, çünki sərhədlər idrak sisteminin prioritet qoyma prosesini tənzimləyir. İş saatlarının qeyri-müəyyənliyi və daimi əlçatanlıq hissi prefrontal korteksin planlaşdırma yükünü artıraraq emosional tükənməni sürətləndirir, halbuki planlı keçidlər, istirahətin müəyyən olunmuş zaman intervalları və zehni bərpa üçün fasilələr beynin diqqət idarəetmə sisteminə stabillik qazandırır. Şəxsi münasibətlərdə emosional qarşılıqlılığın formalaşması da beyndə oksitosin və serotonin sabitliyi ilə bağlıdır və bu hormonların ritmini qorumaq üçün insanın sosial təması və istirahət fəaliyyəti vaxt baxımından sistemli şəkildə təmin olunmalıdır. İş və şəxsi həyat balansının qorunması nəticədə beynin həm kognitiv, həm emosional, həm də motivasion sistemlərini sinxronlaşdırır və bu sinxronluq psixoloji dözümlülüyün ən etibarlı bioloji əsasını yaradır.
