Azərbaycan ailə modelində emosional ünsiyyət çox zaman ənənəvi davranış formalarının təsiri altında formalaşır və bu model müəyyən hallarda valideyn-övlad münasibətlərində psixoloji uyğunsuzluqlara yol aça bilir.
Azadfikir.az xəbər verir ki, ailədaxili emosional səhvlərin kökü əsasən nəzarət, qoruma instinkti və gözləntilərin idarə olunmaması ilə bağlıdır. Uşağın şəxsiyyət kimi formalaşması üçün emosional sabitlik və anlaşılan sərhədlər vacib olsa da, valideynlərin həddindən artıq müdaxilə etməsi, duyğuları ifadə etməməsi və ya uşaqdan öz yetkin emosiyalarını daşımasını gözləməsi psixoloji tarazlığı pozur. Ailədaxili davranışın emosional tonu uşaqda uzunmüddətli özünəinam, qərarvermə və sosial qarşılıqlı əlaqə bacarıqlarını birbaşa formalaşdırdığı üçün valideynlərin davranışları tənzimləməsi uşağın psixoloji inkişafında əsas amilə çevrilir. Tənqid və müqayisənin çox olduğu, dialoqun az olduğu mühitdə uşaq özünü qiymətləndirmə prosesini zədələyir və hisslərini ifadə etməkdə çətinlik çəkir. Etibarlı emosional mühit yaratmaq üçün ailə atmosferində ardıcıllıq, sakit reaksiya və açıq ünsiyyət zəruridir; çünki uşağın duyğusal dünyası valideynin örnək göstərdiyi davranışla formalaşır. Ailə münasibətlərində emosional səhvlərin aradan qaldırılması valideynlərin öz psixoloji vərdişlərini dərk etməsi, uşağın yaşına uyğun emosional ehtiyacları nəzərə alması və ünsiyyətdə qarşılıqlı hörmeti əsas prinsipə çevirməsi ilə mümkündür. Bu yanaşma həm uşağın psixoloji inkişafını sağlam saxlayır, həm də ailədaxili münasibətlərin uzunmüddətli sabitliyinə töhfə verir.
