Azərbaycanın şəhər və kənd ərazilərində yerləşən tarixi binalar yalnız memarlıq incisi deyil, həm də ölkənin mədəni irsinin canlı şahididir. Bu binaların qorunması elmi yanaşma tələb edir, çünki zamanla onların mikroiqlimi dəyişir və bu, həm struktur, həm də dekorativ elementlərin vəziyyətinə təsir göstərir.
Azadfikir.az xəbər verir ki, tarixi obyektlərdə rütubət, temperatur və hava dövranının dəyişməsi materialların strukturunu zəiflədə, çatlara, çürüməyə və duz çökmələrinə səbəb ola bilər.
Daş və kərpic divarlarda rütubət səviyyəsinin artması, həmçinin temperaturun tez-tez dəyişməsi materialın deformasiyasını sürətləndirir. Bu, xüsusilə Quba, Şəki, İrəvan və Bakıda mövcud tarixi binalara aiddir. Daxili mikroiqlimin düzgün saxlanmaması freskaların, ahşap elementlərin və qədim rəsm əsərlərinin məhv olmasına gətirib çıxara bilər.
Mütəxəssislər tarixi binaların qorunması üçün bir sıra elmi üsullar tətbiq edirlər. Bunlar arasında hava rütubətini və temperaturu tənzimləyən texnologiyalar, kondisioner və ventilasiya sistemlərinin inteqrasiyası, habelə bina materiallarını qoruyan qoruyucu örtüklərin istifadəsi önə çıxır. Tarixi binaların xarici mühitdən izolyasiyası, su sızmasının qarşısının alınması və periodik monitorinq də qoruma strategiyalarının ayrılmaz hissəsidir.
Mikroiqlim dəyişikliklərinin izlənməsi və optimallaşdırılması yalnız tarixi binaların uzunömürlülüyünü təmin etmir, həm də turizm və mədəniyyət sahəsinə fayda gətirir.
