Uşaqlıq dövrü beynin və psixoloji funksiyaların sürətlə formalaşdığı həssas inkişaf mərhələsi hesab olunur və bu mərhələdə ətraf mühit faktorları xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Elmi tədqiqatlar göstərir ki, davamlı səs-küylü mühit uşaqların idrak, emosional və fizioloji inkişafına mənfi təsir göstərə bilər. Səs-küy sinir sistemində stress reaksiyasını aktivləşdirərək diqqətin cəmlənməsini çətinləşdirir və öyrənmə proseslərinin effektivliyini azalda bilir.
Yüksək səviyyəli və uzunmüddətli səs-küy uşaqlarda beyin fəaliyyətinin tənzimlənməsinə təsir edir. Xüsusilə diqqət, yaddaş və dil bacarıqları kimi funksiyalar səs-küylü mühitdə daha zəif inkişaf edə bilər. Bu vəziyyət məktəbəqədər və ibtidai məktəb yaşlarında olan uşaqlarda akademik bacarıqların formalaşmasını ləngidə və koqnitiv yüklənməni artıra bilər. Səs-küy eyni zamanda eşitmə sisteminə əlavə yük yaradaraq sensor həssaslığın dəyişməsinə səbəb ola bilir.
Azadfikir.az xəbər verir ki, mütəxəssislər səs-küyün uşaqların psixoloji rifahına təsirini nəzərə alaraq yaşayış və təhsil mühitlərində akustik şəraitin yaxşılaşdırılmasını vacib hesab edirlər.
Səs-küylü mühitin emosional təsirləri də elmi baxımdan əhəmiyyətlidir. Davamlı səs stimulları uşaqlarda əsəbilik, narahatlıq və emosional gərginlik hallarının artması ilə əlaqələndirilir. Bu cür mühitlərdə böyüyən uşaqların stressə davamlılıq səviyyəsi zəifləyə və sosial uyğunlaşma prosesləri çətinləşə bilər.
Uşaqlar üçün sakit və stabilliyi qoruyan mühit sağlam inkişafın əsas şərtlərindən biridir. Səs səviyyəsinin nəzarətdə saxlanılması, istirahət üçün sakit məkanların yaradılması və gündəlik həyatın strukturlaşdırılması uşağın həm zehni, həm də emosional inkişafını dəstəkləyən mühüm amillər kimi qiymətləndirilir.
