Uşaqlığın son gecəsi: Azərbaycan kinosunun klassik filmi

Uşaqlığın son gecəsi 1968‑ci ildə çəkilmiş Azərbaycan kinosunun klassik bədii filmidir. Ekran əsəri gənclərin həyatına, şəxsiyyətin formalaşmasına və mənəvi dilemmanın öhdəsindən gəlməyə çalışan insan obrazlarına diqqət yetirir, həmçinin Şərq və Bakı şəhərinin mədəni landşaftını kino dili ilə ustalıqla əks etdirir. 

Azadfikir.az xəbər verir ki, film milli kino tarixində əhəmiyyətli yer tutur və uzun illər tamaşaçılar tərəfindən sevilərək izlənir.

Filmin çəkilişi 1968‑ci ildə başa çatıb və 16 iyul 1969‑cu ildə ekranlara çıxıb. Bu dövr Azərbaycanfilm kinostudiyasının gənc rejissorları üçün yaradıcı dönüş nöqtəsi hesab olunur, çünki film peşəkar səviyyədə baxımlı, emosional və estetik baxımdan zəngin idi.

Filmin rejissoru Azərbaycan kinosunun görkəmli sənətkarı Arif Babayev, ssenarisi isə tanınmış yazıçı Maqsud İbrahimbəyov tərəfindən yazılıb. Bədii kompozisiyanın ifadəli olması peşəkar operator Zaur Məhərrəmov, rəssam Elbəy Rzaquliyev və bəstəkar Polad Bülbüloğlu kimi sənətkarların zəhməti sayəsində mümkün olub. Film Azərbaycanfilm kinostudiyasında tamaşaçıya çatdırılıb.

Filmin süjeti gənclərin həyatındakı çətin seçimlərlə bağlıdır. Yeniyetməlik dövründən böyüklər dünyasına keçidə, şəxsiyyətin formalaşmasına və məsuliyyət hissinə dair suallar film boyu gündəmə gətirilir. Mərkəzi qəhrəmanlar — Murad və Rüstəm — təsadüfi situasiyalar qarşısında öz dəyərlərini sınayır və dünyagörüşlərini formalaşdırırlar. Film həyatın çətin sınaqlarından çıxmağın, doğru qərar verməyin və vətəndaşlıq məsuliyyətinin əhəmiyyətini vurğulayır.

Filmin əsas aktyor ansamblı gənc və istedadlı ifaçılardan ibarətdir. Ənvər Həsənov Murad, Səyavuş Şəfiyev Rüstəm, Ətayə Əliyeva Mənsurə, Törəxanım Zeynalova nənə rollarında çıxış edib. Əlavə olaraq, gürcü aktrisa Megi Kejeradze Elya obrazını canlandırıb.

Filmin musiqisi məşhur bəstəkar Polad Bülbüloğlu tərəfindən bəstələnib və əsərin emosional ritmini gücləndirib. Xüsusilə filmin sonundakı “Gəl ey səhər!” mahnısı tamaşaçıya təsirli şəkildə ötürülür və gənclərin işıqlı gələcəyə çağırışı kimi səslənir. Operator Zaur Məhərrəmovun çəkilişləri Bakı küçələrini və qədim memarlığı estetik baxımdan zənginləşdirərək filmin vizual dəyərini artırıb.

Film ekranlara çıxandan sonra yalnız Azərbaycan mətbuatında deyil, sovet kino mətbuatında da yüksək qiymət alıb. 1969‑cu ildə “Prometey‑69” kinofestivalında bir neçə mükafata layiq görülüb: ən yaxşı ssenari, rejissor işi, operator işi, kino musiqisi və kişi rolunun ən yaxşı ifası kateqoriyalarında mükafatlar qazanıb.

“Uşaqlığın son gecəsi” yalnız kino fanatları üçün deyil, ümumiyyətlə Azərbaycan mədəniyyəti üçün də önəmlidir. Film gənclərin iç dünyasını, insani dilemmanı və şəhərin müasir həyatını lirik‑psixoloji dildə təsvir edir və hələ də klassik Azərbaycan kino repertuarının ən dəyərli nümunələrindən biri kimi qəbul edilir.