Azadfikir.az xəbər verir ki, barmaqları və digər oynaqları şıqqıldatmaq gündəlik həyatda çoxlarının etdiyi, lakin tibbi baxımdan tez-tez yanlış anlaşılmalarla müşayiət olunan bir vərdişdir. Oynaqların şıqqıltı səsi əsasən sinovial mayedə həll olmuş qazların sürətlə boşalması ilə yaranır. Bu proses oynağın strukturunda zədələyici mexaniki təsir yaratmır və elmi tədqiqatlar göstərir ki, normal tezlikdə və ağrı olmadan baş verən şıqqıldatmalar artrit və ya oynağın deformasiya riskini artırmır.
Şıqqıldatma zamanı oynağın kapsulu qısa müddətə genişlənir və təzyiqin dəyişməsi nəticəsində sinovial mayedəki karbon qazı və azot baloncukları partlayaraq səs yaradır. Bu proses təkrarlanmaz interval tələb etdiyi üçün eyni oynağı dərhal yenidən şıqqıldatmaq mümkün olmur. Bu fakt oynağın sərt mexaniki sürtünmə və ya sümük təması ilə deyil, tamamilə fiziki-kimyəvi bir reaksiya ilə səs yaratdığını göstərir. Araşdırmalar uzun illər bu vərdişi davam etdirən insanlarda oynaqların rentgen görüntülərində zədələnmə əlamətləri tapmadığını təsdiqləyib.
Lakin şıqqıldatma vərdişinin tam zərərsiz olması yalnız bir şərtlə doğrudur: proses ağrısız və rahat hərəkət diapazonunda olmalıdır. Şıqqıldatma zamanı və ya sonra ağrı, şişkinlik, oynaqda kilidlənmə, tutulma və ya hərəkət məhdudiyyəti yaranırsa, bu artıq oynaq toxumalarında gizli iltihabi proses, bağ zədəsi və ya qığırdaq aşınması ehtimalını artırır. Belə hallarda vərdişi davam etdirmək oynağa əlavə yük gətirə və mövcud problemi ağırlaşdıra bilər.
Psixoloji baxımdan şıqqıldatmaq çox vaxt stress və gərginliklə bağlı vərdiş kimi formalaşır. Beyin bu hərəkəti qısa müddətli rahatlama ilə əlaqələndirdiyi üçün davranış təkrarlanmağa meylli olur. Stressə bağlı vərdişlərdə əsas risk oynağa edilən təzyiqin qeyri-iradi şəkildə artması və bu səbəbdən mexaniki yüklənmənin çoxalmasıdır. Bu, xüsusilə boyun oynaqları kimi həssas bölgələr üçün arzuolunmaz təsirlər yarada bilər.
Elmi nəticələr göstərir ki, sağlam oynaqlarda şıqqıldatma vərdişi özlüyündə təhlükəli deyil, lakin ağrı və narahatlıq müşahidə olunursa, vərdişi tənzimləmək və ya tamamilə dayandırmaq daha məqsədəuyğundur. Oynaqlarda rahatlıq hissi yaratmaq üçün yüngül hərəkətlilik məşqləri, xüsusilə esnetmə və gücləndirmə proqramları daha faydalı və təhlükəsiz hesab olunur.
